Lieve Annette
Lieve Annette,
En daar lag je dan, op het ijs, totaal ontredderd met je handen in je gezicht en vechtend tegen de tranen van teleurstelling. Gelukkig stond je fysiek ongehavend op, maar van binnen was je dat niet.
Dat zagen we niet veel later, nadat je de race nog had uitgereden in +/- 90 seconde. Dat laatste vind ik persoonlijk nog bijzonder knap: starten, vallen, liggen balen, opstaan en dan nog in zo'n tijd binnen komen. Voor mij was die tijd in ieder geval een verbetering geweest van m'n persoonlijk record met vele tientallen minuten, ik kan namelijk helemaal niet schaatsen.
De beelden bleven maar komen, de camera die vermoedelijk op nog geen meter afstand stond was vol ingezoomd op je tranen. Je verdriet zagen wij als kijkers goed en ondanks dat ik absoluut geen fan ben van zulke emotie-beelden, raakte je oprechte verdriet me enorm. Zo vanuit Vancouver, door mijn TV heen voelde ik je verdriet... intens verdriet. Ik begon me af te vragen waar je coach was of een andere begeleider. Niemand kwam naar je toe terwijl jij daar zo intens verdrietig zat te zijn.
Geen arm om je schouders, geen bemoedigende woorden, nee niets daarvan. Je zat daar in je eentje op het bankje met je (zeer begrijpelijk) intens verdriet en geen hond die je kwam troosten. Hier zat niet de stoere en sterke Annette die we kennen van een zeer explosieve en goede start (gister ook weer een mooie start van 10,44s), hier zat een heel erg verdrietige meid die opgebeurd moest worden.
Het liefst was ik op dat moment naar Vancouver gebeamed door het eerste beste ruimteschip om het hoogst persoonlijk te doen! Ik zou je een dikke knuffel hebben gegeven, zoals moeders dat doen bij hun kleuterende kindjes als ze weer eens gevallen zijn en de dikke tranen over de wangetjes rollen. Ik zou tegen je hebben gezegd dat het één grote "klerezooi" was, maar je dan maar lekker moest gaan vlammen op de 1000 en 1500 meter en dat die medaille van de 500 dan wel over 4 jaar erbij zou komen. Ik zou alles doen wat er in mijn mogelijkheden ligt om iets van je verdriet weg te nemen...
Gelukkig ga je niet bij de pakken neer zitten en je uitspraak: ''Met mijn vorm zit het wel goed. Ik wil revanche nemen.'' belooft veel goeds. Wellicht een herhaling van het scenario van Marianne Timmer, ik zal voor je duimen!
Lieve Annette, ik leef met je mee, zet 'm op bij de 1000 en 1500, ik geloof in je en ben sinds gisteravond een fan van je geworden...
En daar lag je dan, op het ijs, totaal ontredderd met je handen in je gezicht en vechtend tegen de tranen van teleurstelling. Gelukkig stond je fysiek ongehavend op, maar van binnen was je dat niet.
Dat zagen we niet veel later, nadat je de race nog had uitgereden in +/- 90 seconde. Dat laatste vind ik persoonlijk nog bijzonder knap: starten, vallen, liggen balen, opstaan en dan nog in zo'n tijd binnen komen. Voor mij was die tijd in ieder geval een verbetering geweest van m'n persoonlijk record met vele tientallen minuten, ik kan namelijk helemaal niet schaatsen.
De beelden bleven maar komen, de camera die vermoedelijk op nog geen meter afstand stond was vol ingezoomd op je tranen. Je verdriet zagen wij als kijkers goed en ondanks dat ik absoluut geen fan ben van zulke emotie-beelden, raakte je oprechte verdriet me enorm. Zo vanuit Vancouver, door mijn TV heen voelde ik je verdriet... intens verdriet. Ik begon me af te vragen waar je coach was of een andere begeleider. Niemand kwam naar je toe terwijl jij daar zo intens verdrietig zat te zijn.
Geen arm om je schouders, geen bemoedigende woorden, nee niets daarvan. Je zat daar in je eentje op het bankje met je (zeer begrijpelijk) intens verdriet en geen hond die je kwam troosten. Hier zat niet de stoere en sterke Annette die we kennen van een zeer explosieve en goede start (gister ook weer een mooie start van 10,44s), hier zat een heel erg verdrietige meid die opgebeurd moest worden.
Het liefst was ik op dat moment naar Vancouver gebeamed door het eerste beste ruimteschip om het hoogst persoonlijk te doen! Ik zou je een dikke knuffel hebben gegeven, zoals moeders dat doen bij hun kleuterende kindjes als ze weer eens gevallen zijn en de dikke tranen over de wangetjes rollen. Ik zou tegen je hebben gezegd dat het één grote "klerezooi" was, maar je dan maar lekker moest gaan vlammen op de 1000 en 1500 meter en dat die medaille van de 500 dan wel over 4 jaar erbij zou komen. Ik zou alles doen wat er in mijn mogelijkheden ligt om iets van je verdriet weg te nemen...
Gelukkig ga je niet bij de pakken neer zitten en je uitspraak: ''Met mijn vorm zit het wel goed. Ik wil revanche nemen.'' belooft veel goeds. Wellicht een herhaling van het scenario van Marianne Timmer, ik zal voor je duimen!
Lieve Annette, ik leef met je mee, zet 'm op bij de 1000 en 1500, ik geloof in je en ben sinds gisteravond een fan van je geworden...
Content vs. Images
Een veelvoorkomend dilemma, content vs. images.
Het dilemma
Dit is een dilemma die je veel tegen komt bij commerciële uitingen, denk hierbij aan websites, folders, etc. Dit fenomeen kom je natuurlijk helemaal tegen bij emailmarketing.
Enerzijds wil je je toekomstige klant informeren, anderzijds wil je de potentiële klant juist lokken. Per klant kan dan weer het type (content of images) een ander effect hebben. Zo kunnen klanten gelokt worden door goede informatie, maar ook door strakke afbeeldingen van grote en luxe showroom.
Dat de "silver bullet" (de perfecte methode om je potentiële klanten te raken) niet bestaat is voor iedereen wel duidelijk. Als voorbeeld neem ik altijd graag het grote aanbod van auto's. Stel je neemt een selectie van 3 auto's uit dezelfde klasse en 50 mensen. Vervolgens laat je de mensen bij de auto gaan staan van hun keuze. De kans is dan zeer groot dat ze niet alle 50 bij diezelfde auto gaan staan. Terwijl je in je commerciële uiting eigenlijk wel al die 50 mensen wilt bereiken.
Kortom, het dilemma is groot en een "juist" antwoord bestaat bijna niet. Een veelgehoord advies is: wees creatief en bekijk goed de resultaten, wat slaat aan en wat niet, leer daarvan en stem latere commerciële uitingen daarop af. Dat klinkt logisch, echter als klein bedrijf kan je je dit niet altijd veroorloven of is de beschikbare tijd daarvoor aanwezig.
Concreet
Laat dat nu net het probleem van een klant zijn. Ik zal de casus uiteenzetten:
Bedrijf: kleine B.V. met paar mensen in loondienst
Branche: industrie
Klantenkring: vooral particulieren
Type: mensen met hart voor de zaak en klant, niet de goedkoopste, wel zeer betrouwbaar en goede service
Doel: d.m.v. een aantrekkelijkere website i.c.m. emailmarketing een grotere naamsbekendheid bereiken en uiteraard aantrekken klanten uit de regio
Momenteel staat er weinig informatie op de site en veel afbeeldingen. Ook is het weigeringspercentage (aantal bezoekers die na de beginpagina niet meer verder gaan op de site) vrij hoog. De eigenaar gelooft echter dat Google Adwords de oplossing is hiervoor.
Oplossing?
Een bepaald beeld heb ik er wel van, maar om jullie niet te willen beïnvloeden (de frisse blik) zal ik die nog niet uiteen zetten.
Daarom mijn vraag aan jullie, wat zouden jullie als potentiële klant willen zien en/of wat zijn jullie ideeën over/voor deze casus?
Het dilemma
Dit is een dilemma die je veel tegen komt bij commerciële uitingen, denk hierbij aan websites, folders, etc. Dit fenomeen kom je natuurlijk helemaal tegen bij emailmarketing.
Enerzijds wil je je toekomstige klant informeren, anderzijds wil je de potentiële klant juist lokken. Per klant kan dan weer het type (content of images) een ander effect hebben. Zo kunnen klanten gelokt worden door goede informatie, maar ook door strakke afbeeldingen van grote en luxe showroom.
Dat de "silver bullet" (de perfecte methode om je potentiële klanten te raken) niet bestaat is voor iedereen wel duidelijk. Als voorbeeld neem ik altijd graag het grote aanbod van auto's. Stel je neemt een selectie van 3 auto's uit dezelfde klasse en 50 mensen. Vervolgens laat je de mensen bij de auto gaan staan van hun keuze. De kans is dan zeer groot dat ze niet alle 50 bij diezelfde auto gaan staan. Terwijl je in je commerciële uiting eigenlijk wel al die 50 mensen wilt bereiken.
Kortom, het dilemma is groot en een "juist" antwoord bestaat bijna niet. Een veelgehoord advies is: wees creatief en bekijk goed de resultaten, wat slaat aan en wat niet, leer daarvan en stem latere commerciële uitingen daarop af. Dat klinkt logisch, echter als klein bedrijf kan je je dit niet altijd veroorloven of is de beschikbare tijd daarvoor aanwezig.
Concreet
Laat dat nu net het probleem van een klant zijn. Ik zal de casus uiteenzetten:
Bedrijf: kleine B.V. met paar mensen in loondienst
Branche: industrie
Klantenkring: vooral particulieren
Type: mensen met hart voor de zaak en klant, niet de goedkoopste, wel zeer betrouwbaar en goede service
Doel: d.m.v. een aantrekkelijkere website i.c.m. emailmarketing een grotere naamsbekendheid bereiken en uiteraard aantrekken klanten uit de regio
Momenteel staat er weinig informatie op de site en veel afbeeldingen. Ook is het weigeringspercentage (aantal bezoekers die na de beginpagina niet meer verder gaan op de site) vrij hoog. De eigenaar gelooft echter dat Google Adwords de oplossing is hiervoor.
Oplossing?
Een bepaald beeld heb ik er wel van, maar om jullie niet te willen beïnvloeden (de frisse blik) zal ik die nog niet uiteen zetten.
Daarom mijn vraag aan jullie, wat zouden jullie als potentiële klant willen zien en/of wat zijn jullie ideeën over/voor deze casus?